Frank Roor

Ik begin me steeds meer te ergeren aan het belgedrag van mensen. Vorige week was het weer zo ver. Iemand probeerde me te bellen, wel drie keer achter elkaar zelfs. Dit moest wel érg belangrijk zijn. Er zat niets anders op om terug te bellen. “Hey, kan je een aantal foto’s op de site zetten?” Natuurlijk ben ik bereid om foto’s op een website te plaatsen. Ik antwoordde vriendelijk dat de foto’s gemaild konden worden.

Na het ophangen wist ik het, dit was er weer zo een. Kom op zeg, was het nou echt nodig om drammerig drie keer te bellen voor een paar foto’s? Als mijn antwoord is: “Mail het, dan voer ik het uit”, dan is het foute boel. Je kostbare tijd wordt weggegooid door een overbodig telefoongesprek. Een mail sturen met dezelfde vraag, waar het materiaal ook nog eens bijzit, is wat ik wil. Het voordeel is dat ik zelf kan bepalen wanneer ik de taak uitvoer. Je hoeft niet bang te zijn dat dit lang gaat duren. Ik ben heel rap met mijn mailbox en to-do. Als ik echter lastiggevallen wordt door dit soort telefoongesprekken, dan wordt mijn systeem verstoord. Ik weet niet of het raar is, maar ik word daar zelfs chagrijnig van. In ieder geval ben ik niet de enige. Ik heb ooit gelezen dat Steve Jobs heel kwaad wordt als je zijn tijd verdoet met, in zijn ogen, nutteloze zaken.

Als je gefocust bent op een bepaalde taak en je wordt afgeleid, dan heb je gemiddeld 15 minuten nodig om weer in je ‘zone’ te komen. Vijftien minuten! Dat vind ik nogal wat! Het is zonde van m’n tijd. Mijn strategie is om inkomende gesprekken niet op te nemen en mijn voicemail in te laten spreken. Ik bepaal dan zelf wanneer ik deze afluister en terugbel. Op deze manier blijf ik in mijn ‘zone’, gefocust op de taak waar ik mee bezig ben. (Extra tip: check je Twitter stream of e-mail op een aantal vaste momenten van de dag.)

Nog zo’n irritant voorbeeld is mensen die je bellen met de vraag of je ‘de mail gelezen hebt’. Een mail die 10 minuten geleden verstuurd is. Ik vraag me af wat er in deze mensen omgaat. Willen zij nou direct een antwoord terug? Waren ze sowieso al van plan om te bellen? Zijn ze het type ff-bellen-want-dan-heb-ik-het-druk? Gadverdamme.

Nu rest de vraag: mag ik Frank nog bellen? Het antwoord is ja. Zoals je gemerkt hebt, heb ik een hekel aan nutteloze telefoongesprekken. Toch begrijp ik dat een telefoongesprek op z’n tijd ook positieve kanten kan hebben. In sommige gevallen kan je zaken duidelijker toelichten met emotie erbij. Daarnaast kan ik me voorstellen dat het persoonlijker is voor sommige mensen. Uiteraard is het af en toe ook wel eens lekker om slap te ouwehoeren per telefoon :-)